→ همه اخبار
تغییر رفتار در سازمان؛ فقط افراد را تغییر ندهیم
یکی از خطاهای رایج در پروژه‌های تحول سازمانی این است که وقتی می‌خواهیم رفتاری را تغییر دهیم، تقریباً بلافاصله سراغ خود فرد می‌رویم.
در بسیاری از پروژه‌های تحول سازمانی، وقتی رفتار مورد انتظار اتفاق نمی‌افتد، اولین سؤال این است:
«چه چیزی در فرد باید تغییر کند؟»
دانش؟ مهارت؟ انگیزه؟ پذیرش تغییر؟
این عوامل مهم‌اند، اما رفتار در خلأ اتفاق نمی‌افتد.
فرد درون مجموعه‌ای از هنجارهای اجتماعی، فرآیندها، ساختارها، مشوق‌ها، فناوری و شرایط محیطی عمل می‌کند. بنابراین ممکن است فرد آموزش دیده و حتی با تغییر موافق باشد، اما محیط سازمان همچنان رفتار قبلی را برای او آسان‌تر کرده باشد.
برای مثال، اگر سازمان انتظار دارد کارکنان از هوش مصنوعی استفاده کنند، فقط آموزش AI کافی نیست. باید دید:
آیا ابزار و داده در دسترس است؟
آیا فرآیندهای کاری با آن هماهنگ شده‌اند؟
مدیران چه رفتاری را الگو قرار می‌دهند؟
KPIها و مشوق‌ها چه رفتاری را تقویت می‌کنند؟
آیا استفاده از رفتار جدید واقعاً از رفتار قبلی آسان‌تر است؟
چارچوب COM-B نیز رفتار را حاصل تعامل «قابلیت، فرصت و انگیزش» می‌داند و بر اهمیت عوامل فردی و محیطی در کنار یکدیگر تأکید می‌کند.
پس قبل از اینکه به سراغ مداخله برویم، بهتر است ابتدا رفتار را دقیق تعریف و موانع آن را تشخیص دهیم.
سؤال کلیدی این نیست که:
چه چیزی باید در فرد تغییر کند؟
بلکه:
چه چیزی باید در اطراف فرد تغییر کند تا رفتار جدید ممکن، آسان و پایدار شود؟
این تغییر نگاه، یکی از تفاوت‌های مهم میان آموزش تغییر و طراحی شرایط برای تغییر است.
حمید ترکاشوند
LinkedIn: Hamid-tarkashvand
Bale: @ht140
«چه چیزی در فرد باید تغییر کند؟»
دانش؟ مهارت؟ انگیزه؟ پذیرش تغییر؟
این عوامل مهم‌اند، اما رفتار در خلأ اتفاق نمی‌افتد.
فرد درون مجموعه‌ای از هنجارهای اجتماعی، فرآیندها، ساختارها، مشوق‌ها، فناوری و شرایط محیطی عمل می‌کند. بنابراین ممکن است فرد آموزش دیده و حتی با تغییر موافق باشد، اما محیط سازمان همچنان رفتار قبلی را برای او آسان‌تر کرده باشد.
برای مثال، اگر سازمان انتظار دارد کارکنان از هوش مصنوعی استفاده کنند، فقط آموزش AI کافی نیست. باید دید:
آیا ابزار و داده در دسترس است؟
آیا فرآیندهای کاری با آن هماهنگ شده‌اند؟
مدیران چه رفتاری را الگو قرار می‌دهند؟
KPIها و مشوق‌ها چه رفتاری را تقویت می‌کنند؟
آیا استفاده از رفتار جدید واقعاً از رفتار قبلی آسان‌تر است؟
چارچوب COM-B نیز رفتار را حاصل تعامل «قابلیت، فرصت و انگیزش» می‌داند و بر اهمیت عوامل فردی و محیطی در کنار یکدیگر تأکید می‌کند.
پس قبل از اینکه به سراغ مداخله برویم، بهتر است ابتدا رفتار را دقیق تعریف و موانع آن را تشخیص دهیم.
سؤال کلیدی این نیست که:
چه چیزی باید در فرد تغییر کند؟
بلکه:
چه چیزی باید در اطراف فرد تغییر کند تا رفتار جدید ممکن، آسان و پایدار شود؟
این تغییر نگاه، یکی از تفاوت‌های مهم میان آموزش تغییر و طراحی شرایط برای تغییر است.
حمید ترکاشوند
LinkedIn: Hamid-tarkashvand
Bale: @ht140
نظرها
هنوز نظری منتشر نشده؛ اولین نفر باشید.
نظر شما
نظرها پس از تأیید مدیر منتشر می‌شوند. ایمیل شما نمایش داده نمی‌شود.