سرمایه‌هایمان را گرامی بداریم

دیروز، بعد از نزدیک به یک سال، با مهندس نقی‌پور گفت‌وگو کردم؛ از چهره‌های باسابقه فین‌تک و فناوری کشور. بعد از سال‌ها تلاش در این حوزه، حالا در دفتر کوچکش در یکی از پارک‌های فناوری تهران، وقتش را صرف منتورینگ و هدایت کسب‌وکارهایش می‌کند.

از شرایط کاری خودش راضی بود؛ هنوز مشغول، هنوز پیگیر و هنوز همراه تیم‌ها. اما وقتی صحبت به حال‌وروز عمومی اکوسیستم رسید، آن رضایت جایش را به دل‌نگرانی داد.

برای من، یاد آن‌همه تلاش برای «چینووا» زنده شد؛ انرژی، امید و وقتی که پای ساختنش گذاشته شد. و این پرسش که از آن‌همه تلاش، چقدر توانسته‌ایم حفظ کنیم و ادامه بدهیم؟

بگذریم… هرچند از کنار بعضی چیزها نباید به‌سادگی گذشت.

در اکوسیستم کوچک کارآفرینی ما، آدم‌هایی هستند که سرمایه‌های بزرگی‌اند. ارزششان فقط به نام شرکت‌ها، عنوان مسئولیت‌ها یا تعداد پروژه‌هایشان نیست؛ به تجربه‌ای است که اندوخته‌اند، اعتمادهایی که ساخته‌اند، آدم‌هایی که پرورش داده‌اند و راه‌هایی که با هزینه شخصی آزموده‌اند.

بعضی از این آدم‌ها، ماندنشان را با علاقه عمیق به ایران معنا می‌کنند. هنوز دلشان می‌خواهد اینجا چیزی ساخته شود، تیمی جان بگیرد و کسب‌وکاری روی پای خودش بایستد. ارزش کسب‌وکار را می‌فهمند، چون رنج ساختن و مسئولیت ادامه دادنش را زندگی کرده‌اند.

نباید اجازه بدهیم کم‌شدن حضور این افراد در رویدادها و دورشدنشان از صحنه‌های پرهیاهو، به فراموش‌شدنشان منجر شود. گاهی در یک دفتر کوچک، تجربه‌ای نشسته که می‌تواند مسیر چندین کسب‌وکار را تغییر دهد؛ به شرط آنکه سراغش برویم، حرفش را بشنویم و برای مشارکتش جای واقعی باز کنیم.

هفته جهانی کارآفرینی، بهانه خوبی است که یادمان بیاید پشت نام کسب‌وکارها، انسان‌ها ایستاده‌اند. پیش از آنکه خسته‌تر شوند، پیش از آنکه فاصله بگیرند، و پیش از آنکه برای قدردانی دیر شود، قدرشان را بدانیم.

سرمایه‌هایمان را گرامی بداریم؛ با شنیدن، با اعتماد و با فرصت‌دادن برای ادامه اثرگذاری.

حمید ترکاشوند