مفهوم و اصطلاح · جهانی
میراث فرهنگی ناملموس و پاسداری
دانش‌ها، مهارت‌ها، بیان‌ها و عمل‌های فرهنگی زنده و اقداماتی برای تداوم آن‌ها.
تعریف و ویژگی‌ها
کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو، میراث ناملموس را با جوامعی مرتبط می‌کند که آن را بخشی از میراث خود می‌شناسند و بازآفرینی می‌کنند. پاسداری شامل اقداماتی برای تداوم حیات این میراث، مانند شناسایی، مستندسازی، آموزش و انتقال است. حفظ یک فایل یا شیء، به‌تنهایی استمرار یک عمل فرهنگی را تضمین نمی‌کند.
کاربرد و ملاحظات
در برنامه ثبت یک سنت، تجربه و مشارکت حاملان آن باید در مرکز قرار گیرد. گردآوری اطلاعات بدون توجه به رضایت، زمینه اجتماعی و امکان انتقال مهارت می‌تواند تصویری ناقص بسازد. این مفهوم به معنی ثابت‌کردن سنت در یک شکل تغییرناپذیر نیست؛ تغییر و بازآفرینی بخشی از زندگی فرهنگی است.
نام انگلیسی: Intangible cultural heritage and safeguarding
منابع و مآخذ
- UNESCO — Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage
- https://ich.unesco.org/en/convention
کلیدواژه‌ها
میراث ناملموس،پاسداری،انتقال مهارت،جامعه محلی