مفهوم و اصطلاح · بین‌المللی
میراث فرهنگی در کنوانسیون ۱۹۷۲
چارچوبی برای شناخت آثار، مجموعه‌بناها و محوطه‌های فرهنگی دارای ارزش برجسته جهانی.
تعریف و ویژگی‌ها
ماده یک کنوانسیون میراث جهانی یونسکو، در دامنه همان سند، آثار، گروه‌های بنا و محوطه‌های دارای ارزش برجسته جهانی را توضیح می‌دهد. این چارچوب مبنایی برای شناخت میراث فرهنگی در سازوکار میراث جهانی است. هر اثر ارزشمند محلی، الزاماً واجد شرایط یا ثبت‌شده در فهرست جهانی نیست.
کاربرد و ملاحظات
در معرفی یک مکان باید میان ارزش فرهنگی، ثبت ملی، پیشنهاد ثبت و ثبت جهانی تمایز گذاشته شود. برای ادعای ثبت، نام و وضعیت باید از مرجع رسمی کنترل شود. این مدخل مفهوم کنوانسیون را توضیح می‌دهد و نباید به‌عنوان تعریف جامع همه انواع میراث فرهنگی یا نظر کارشناسی درباره یک ملک خاص استفاده شود.
نام انگلیسی: Cultural heritage in the 1972 Convention
منابع و مآخذ
- UNESCO World Heritage Centre — Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage
- https://whc.unesco.org/en/conventiontext/
کلیدواژه‌ها
میراث فرهنگی،میراث جهانی،محوطه تاریخی،یونسکو