اندازه بازار، تقاضا و آینده مصرف

پرسش راهبردی فصل: بازار واقعی چقدر است، چه کسی خرید می‌کند و کدام نیازها در افق ۱۴۱۵ به تقاضای قابل تأمین مالی تبدیل می‌شوند؟

یک عدد، تصویر کل بازار نیست

ارزش بازار تجهیزات پزشکی ایران در گزارش‌های مختلف با ارقام متفاوتی بیان شده است. برآورد ۹۵ همت در گزارش شهریور ۱۴۰۳ و برآورد ۴۳۰ همت برای سال ۱۴۰۵، بدون یکسان‌سازی نرخ ارز، دامنه کالا، نقطه قیمت‌گذاری و ماهیت برآورد، نشان‌دهنده نرخ رشد واقعی بازار نیستند. به همین دلیل، هدف نخست اطلس نه انتخاب یک رقم دلخواه، بلکه ساختن سری زمانی با تعریف یکسان است.

همچنین باید میان «واردات»، «ثبت سفارش»، «تأمین ارز»، «ترخیص»، «فروش داخلی» و «مصرف واقعی» تفاوت گذاشت. این فرایندها لزوماً در یک سال مالی رخ نمی‌دهند و جمع آن‌ها می‌تواند دوباره‌شماری ایجاد کند.

جدول داده‌های مرجع اولیه

شاخص منتشرشده مقدار محدودیت تفسیر
برآورد ارزش بازار در گزارش ۱۴۰۳ ۹۵ همت مبنای زمانی و قیمت نیازمند تطبیق
برآورد ارزش بازار برای ۱۴۰۵ ۴۳۰ همت برآورد ریالی، نه فروش نهایی حسابرسی‌شده
واردات سال ۱۴۰۲ حدود ۱٫۷ میلیارد دلار واردات با اندازه کل بازار برابر نیست
سهم تولید داخل در گزارش ۱۴۰۴ بیش از ۷۰٪ تعدادی و حدود ۳۵٪ ارزشی دو شاخص با مخرج متفاوت
گزارش مطالبات صنفی ۱۴۰۵ بیش از ۷۰ همت اظهار صنفی، نه حسابرسی بدهی ملی

ارقام این جدول در کتاب گزارش‌شده تلقی می‌شوند و مبنای تخصیص بودجه یا تعیین نرخ رشد نهایی نیستند.

پنج سطح تقاضا

  1. نیاز بالینی: میزان تجهیز یا خدمت لازم بر اساس بیماری، مراجعه و استاندارد درمان. ۲. تقاضای بالقوه: نیاز قابل تبدیل به مصرف در صورت وجود شرایط. ۳. تقاضای مؤثر: خریدی که منابع، اختیار و امکان پرداخت آن فراهم است. ۴. خرید تحقق‌یافته: معامله و تحویل واقعی. ۵. استفاده واقعی: میزان مصرف یا بهره‌برداری از تجهیز.

برای نمونه، ممکن است بیمارستان به دستگاه تصویربرداری نیاز داشته باشد، اما بودجه خرید نداشته باشد. در این وضعیت، نیاز بالینی زیاد است، ولی بازار قابل دسترس تولیدکننده به همان اندازه نیست. سیاست صنعتی نباید نیاز برآورده‌نشده را بدون بررسی پرداخت، بازار فروش قطعی فرض کند.

شش بازار با منطق‌های متفاوت

تجهیزات سرمایه‌ای: حجم خرید تحت تأثیر تجهیزات نصب‌شده، سن دستگاه، توسعه ظرفیت، نرخ خرابی و بودجه قرار دارد. ملزومات مصرفی: تقاضا تابع تعداد خدمات درمانی و مصرف هر خدمت است. کیت و معرف تشخیصی: به تعداد تست، تعداد دستگاه فعال و الزامات کنترل کیفیت وابسته است. ایمپلنت و ابزار مداخله‌ای: به نوع مداخله، شواهد بالینی و سیاست پرداخت مرتبط است. نرم‌افزار پزشکی: ممکن است با مدل مجوز، اشتراک، پیاده‌سازی و پشتیبانی به فروش برسد. خدمات چرخه عمر: به تجهیزات نصب‌شده، قرارداد نگهداشت و هزینه توقف دستگاه وابسته است.

بازار بیمارستانی دولتی، خصوصی، آزمایشگاهی، دندان‌پزشکی، کلینیکی و مراقبت در منزل نیز باید در سوی مشتری از هم تفکیک شوند. بیمارستان دولتی معمولاً به فرایند خرید و بودجه وابسته است؛ مرکز خصوصی بیشتر هزینه مالکیت و درآمد خدمات را بررسی می‌کند؛ خانواده نیز تحت تأثیر بیمه، توان پرداخت و امکان استفاده قرار می‌گیرد.

محاسبه بازار از پایین به بالا

برای دستگاه سرمایه‌ای، تقاضای سالانه می‌تواند از جمع نیاز توسعه ظرفیت و نیاز جایگزینی تجهیزات محاسبه شود. برای ملزومات، تعداد خدمت × متوسط مصرف استاندارد، با اصلاح موجودی و ضایعات، نقطه شروع است. برای کیت‌ها، تعداد تست × مصرف هر تست به‌علاوه کنترل کیفیت و ضایعات، پایه برآورد خواهد بود.

فرمول کلی مصرف ظاهری برای یک محصول نهایی: تولید داخلی + واردات − صادرات − افزایش موجودی. این فرمول تنها با تطبیق واحدهای فیزیکی و حذف دوباره‌شماری قابل استفاده است. بازار از بالا به پایین باید با داده خریداران و فروش شرکت‌ها راستی‌آزمایی شود.

روندهای آینده

سالمندی جمعیت، بیماری‌های مزمن، توسعه تشخیص زودهنگام، تغییر فناوری و رشد مراقبت در منزل می‌توانند نیاز به بعضی تجهیزات را افزایش دهند. اما هیچ‌یک به‌تنهایی فروش تضمین‌شده ایجاد نمی‌کند. الگوی پرداخت، ظرفیت خریدار، کیفیت خدمات و دسترسی به فناوری باید در سناریوها وارد شوند.

پیشنهاد می‌شود برای افق ۱۴۱۵ سه سناریو تنظیم شود: محدودیت منابع و نوسازی کند؛ بهبود تدریجی و بهره‌وری؛ و گشایش فناوری و توسعه بازار. برای هر خانواده، مسیر قیمت، حجم، ارز، جایگزینی و هزینه خدمات مستقل مدل شود.

تصمیم فصل

نخست بازار را به تفکیک محصول و خریدار اندازه می‌گیریم، سپس سرمایه‌گذاری می‌کنیم. اندازه بزرگ بازار اسمی، بدون بازار قابل خدمت‌رسانی (SAM)، سهم قابل دستیابی (SOM) و منطق اقتصادی، توجیه تولید نیست.